Profielwerkstuk

Iris is 16 jaar en komt uit Tolkamer. Dit jaar doet ze eindexamen voor de havo. Hoe haar dat afgaat, lees je in haar blogs!

Het profielwerkstuk is een levenswerk, hét grote klapstuk van de middelbare school waar ik 80 uur keihard aan gewerkt heb. Ik was heel trots op het eindresultaat en bij het inlevermoment moest dan ook een selfie worden gemaakt. Het leuke was nog wel dat ik mijn werkstuk moest inleveren op mijn verjaardag. Het enige wat ik nu nog moest doen, was het werkstuk uitprinten. Mijn printtegoed is nog nooit zo snel opgegaan, maar dat is ook niet zo gek met 40 pagina’s!

Het moment was daar: 15 maart 2016, de avond van de presentaties en dat ik mijn cijfer te horen zou krijgen. Het was allemaal extra spannend, want mijn begeleidster had ons (de schrijvers van de schoolkrant) genomineerd voor het profielwerkstuk-award. Gelukkig hoefde ik niet een echte presentatie te geven, maar moest ik vragen beantwoorden: wat had ik geleerd én wat zou me voor altijd bijblijven van deze hectische tijd? De vragen klinken niet heel moeilijk, maar natuurlijk was ik (als ervaren zenuwpees) hartstikke zenuwachtig. Maar hé, het is allemaal goed gekomen en ik wist in ieder geval nog hoe ik Nederlandse zinnen moest maken. Over de woorden die ik in die zinnen had gezet, wil ik het niet hebben.

Door de nominatie van mijn begeleidster dacht ik dat het wel goed zou zitten met mijn cijfer. Toen de presentatie was afgelopen, wilde ik natuurlijk wel mijn cijfer weten. Spannend momentje. Nouja, totdat ik het cijfer kreeg: een 6. Een beetje beteuterd fietste ik naar huis. Een 6 is natuurlijk een voldoende, maar stiekem had ik wel op een hoger cijfer gehoopt.

Een paar dagen later kwam ik mijn begeleidster weer tegen. Wat bleek: het cijfer was afgerond naar boven en dat betekent dat ik alsnog een 7 heb voor het werkstuk. Mijn dag kon niet meer stuk!